![Honderdduizend boeken.jpg](https://static.wixstatic.com/media/a0858b_da5a39785ba5445a92416ccf30ea211a~mv2.jpg/v1/fill/w_919,h_129,al_c,q_80,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/Honderdduizend%20boeken.jpg)
Honderdduizend boeken
verhaal
21 maart 2022
Honderdduizend liedjes zullen er zijn, honderdduizend liedjes alleen maar voor hen. En zijn ogen en haar ogen in een oceaan van liefde. Ze verdrinken als ze samen zijn. Verstrengeld in elkaar worden ze weer één bolmens. Een glimp van hun eeuwig samenzijn had ze vannacht ervaren, een schaduw op de muur van een grot. En hij had het ook gevoeld.
‘Liefje, ik wil vooral dat jij gelukkig wordt. Dat je een mooi leven vol liefde en schoonheid hebt.’
Dat kwam mooi uit, dat wou Frida ook. Voor altijd weer een zijn met hem was het enige wat haar echt gelukkig kon maken. Nou was ze realist genoeg om te beseffen dat het in dit leven niet tot de mogelijkheden behoorde. Dan toch in ieder geval elkaar zo vaak mogelijk vasthouden in hun verlangen tot een eenheid te groeien.
Duizend excuses bedacht hij waarom ze niet bij elkaar konden zijn. Hij zou haar niet gelukkig maken. Hij had geen vast inkomen, kon niet eens voor zichzelf zorgen. Hij had geen eigen huis, was financieel afhankelijk van zijn vriendin. Met zijn vriendin was hij echter nooit één bolmens. Dat kon ook niet, Frida was zijn wederhelft. Volgens hem paste hij niet in Frida’s leven, in haar huis pasten geen honderdduizend boeken.